Waddenzee

De Waddenzee

De Waddenzee is de zee tussen de Noordzee en de Waddeneilanden in Nederland. De zee grenst ook aan Duitsland en Denemarken.

De Waddenzee loopt tussen Den Helder en Esjberg in Denemarken. De Waddenzee heeft ongeveer 7.500 km aan zandbanken en slikken. En daarnaast ligt er aan 1.100 km oppervlakte eilanden in de Waddenzee. Dit zijn de Waddeneilanden. Er komen een aantal rivieren uit in de Waddenzee. Op deze plekken zijn ook baaien ontstaan.

Denk hierbij aan de Dollard en de Lauwerszee. De allergrootste baai in de Waddenzee is de Zuiderzee. Maar sinds de aanleg van de afsluitdijk maakt de Zuiderzee geen onderdeel meer uit van de zee. Het gehele waddengebied staat op de Werelderfgoedlijst omdat de zee een grote natuurwaarde heeft. Maar naast natuur is de Waddenzee belangrijk voor meerdere dingen. Je kunt hierbij denken aan: recreatie, visserij, delfstofwinning en andere dingen die belangrijk zijn voor de economie.

Het is een onderdeel van de waddenkust van de Noordzee. Het woord wad wordt vergeleken met het woord vadum uit de Latijnse taal. Dit betekent doorwaadbare plaats. Sinds de 19e eeuw wordt deze zee ook echt de Waddenzee genoemd. Als men denkt aan de Waddenzee wordt er al gauw aan de zandplaten gedacht welke te zien zijn tijdens eb. Deze zandplaten worden gescheiden door diepe geulen welke er doorheen lopen. Als er vloed is, loopt hier het zoute water van de zee doorheen. Dat is ook de rede dat deze geulen nog bestaan.

Het ontstaan van de Waddenzee

Heel vroeger lag de zeespiegel 100 meter onder het huidige zeeniveau. In deze periode lag de Noordzeebodem eigenlijk helemaal droog. Er smolten wat ijskappen en daardoor steeg het zeeniveau. Ook kwam er toen water in de Noordzee terecht. De kustlijn lag toen waar hij nu ook ongeveer ligt. Op een gegeven moment stopten de ijskappen met smelten. Toen konden de eerste strandwallen in West Nederland bewaard blijven. De getijgeulen welke ontstaan waren slipten toen voor het grootste gedeelte dicht.

Er ontstonden toen Wadden en andere stukken waar geen water meer liep. En de Wadden raakten op dat moment allemaal bedekt met moeras. Maar bij Vlieland is de situatie altijd anders geweest. Dit kwam omdat de strandwallen hier niet aangesloten waren aan elkaar. Er lagen altijd nog getijgeulen tussen deze strandwallen welke de wallen onderbroken. Deze getijgeulen waren aangesloten op de wadden die erachter lagen of op het kweldergebied. Op dit moment vormen deze strandwallen eigenlijk de kern van de meeste Waddeneilanden.

Advertentie